|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Bunkry i słup graniczny w okolicach Prostek, drewniany kościół mazurski w Ostrymkole i góra Bunelka W pobliżu Prostek za wsią Bobry, jadąc z Olecka po prawej stronie,znajdują się trzy niemieckie bunkry z okresu II wojny światowej. W jednym z nich dobrze zachował się system wentylacyjny. Inne dwa bunkry znajdują się na trasie Prostki-Ostrykół - przy wjeździe do Prostek, trzeba skręcić w lewo (obok stacji benzynowej) zgodnie z drogowskazem: „Ostrykół 2 km”. Po przejechaniu 1 km, przy samej drodze w lesie stoi niewielki bunkier składający się z dwóch pomieszczeń. Nieco dalej (300 m), po prawej stronie zachował się większy; przełamany na pół. Przy nim, w odległości 50 m znajduje się cmentarz z kilkoma niemieckimi i rosyjskimi grobami. Niestety jest zaniedbany i nieogrodzony. W bunkrach sterta śmieci. We wsi Ostrykół znajduje się zabytkowy drewniany kościół z 1667
roku. Jest jednym z najpiękniejszych wzorów ludowego budownictwa
na Mazurach. Jest też najstarszym drewnianym kościołem w
województwie warmińsko-mazurskim. Takie zabytkowe sosnowe
świątynie z oryginalnym wyposażeniem są tylko dwie na Mazurach. Jest to budowla w stylu barokowym z czworoboczną wieżą,
całkowicie zbudowana z drewna. Dach pokryty gontem. Ten zabytek
architektury kryje w sobie wiele pamiątek pochodzących z XVII i
XVIII wieku. Są to m.in. rzeźby Matki Bożej, Świętego Jana i
piękna figurka pelikana. Szczególnie cenne są empory wbudowane
po obu stronach nawy, chór, skręcone kolumienki w barokowym
ołtarzu z 1683 r. z rzeźbą Ukrzyżowania, kapitele korynckie i
ambona z 1690 roku. Kościelne organy pochodzą z 1799 r. W
kościele znajduje się także tablica z 1700 r. upamiętniająca
zapoczątkowanie wiary ewangelickiej na terenie obecnej gminy
Prostki. Przy wejściu wisi świecznik z głową jelenia. W każdą
niedzielę o godz. 9.00 odprawiana jest msza święta.
Drewniany kościół w Ostrymkole - grafika 3D
Niedaleko wsi Bogusze pod Prostkami (jadąc od strony Olecka
należy w Prostkach skręcić przy kościele w lewo; za mostem
skręcić w prawo i przejechać 1 km) w 1545 r. postawiono 6.
metrowy słup graniczny na styku trzech granic: Korony Polskiej,
Wielkiego Księstwa Litewskiego i Prus. Stoi do dziś. Jest jednym
z najstarszych tego typu zabytków w Polsce. Pomnik tworzy
murowana z cegły kolumna o podstawie kwadratu, otynkowana na
biało, zwieńczona daszkiem z czerwonej dachówki. Na wschodniej
ścianie słupa wmurowana jest tablica upamiętniająca ustalenie na
tych terenach granicy trzech spierających się ze sobą przez
kilka wieków sąsiadów. Na tablicy został wyryty łaciński napis,
który w polskim przekładzie brzmi: "Kiedy Zygmunt August
sprawował rządy w państwie ojca a (jednocześnie) margrabia
Albert I panował, ów nad Jagiełły dwojga imion starodawnymi
grodami, ten nad krajem Prusów w pokoju piastował władzę,
wzniesiony został ten słup, który miał oznaczać linię graniczną
kraju oraz rozgraniczać tereny obu władców roku 1545 miesiąca
sierpnia." Nad tablicą umieszczono herby Litwy (Pogoń) i Prus
Książęcych (wizerunek brandenburskiego orła z koroną na szyi i
literą S na piersiach, co oznaczało zależność lenną). Tablica z
oryginalnym napisem i herbami została zdjęta przez Niemców i
przewieziona do muzeum pruskiego w Królewcu; na słupie
umieszczone są kopie wykonane z piaskowca w roku 1907.
Zobacz na mapie Andrzej Malinowski (LOT Ziemi Oleckiej)
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Lokalna Organizacja Turystyczna Ziemi
Oleckiej |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||