Lokalna Organizacja Turystyczna Ziemi Oleckiej LOT Olecko Mazury

Dojazd: Olecko-Golubki (7 km) lub Olecko-Judziki-Golubki (14 km). Teren doliny strumienia Pełki jest mało znany. Rozciąga się w sąsiedztwie drogi Olecko-Kowale Oleckie. Strumień Pełka jest szeroki, trudno go nawet przeskoczyć, ale wzdłuż jego biegu jest kilka niewielkich pomostów. Tylko w niewielkiej części doliny pozostał teren naturalny z fantastycznie wijącymi się meandrami. Postępująca regulacja strumienia nie służy ochronie tego pięknego miejsca. W przeszłości Pełka odgrywała znaczącą rolę w gospodarce naszego regionu, dostarczając swe wody do pracującego młyna w Sedrankach. Strumień wypływa z niewielkiego jeziora Golubskie leżącego pomiędzy wsiami Stożne i Golubki.
Dolina Pełki i przylegające do niej obszary to znakomite miejsce do obserwacji przelotów i bytowania ptaków wędrownych oraz dzikich zwierząt. Warto też zobaczyć małe jezioro Pełko, którego wody zasilają strumień. Rozciąga się ono pośród niewielkiego lasu i pól uprawnych. Porasta je trzcina. Są tutaj gniazda łabędzia niemego i żeremia bobrów.
W dolinie strumienia Pełki i na terenach przyległych widzieliśmy:
- żurawie (podczas przelotów stada lecą w kluczach lub skośnych szeregach i wydają donośny głos zwany klangorem; jest on słyszalny w promieniu kilku kilometrów; żurawie uwielbiają rozległe bagna wśród lasów, tereny nad jeziorami i starorzeczami; można je spotkać nawet przy gospodarstwach),
- skowronki (ich śpiew jest potoczysty, perlisty, złożony z szybkich, wysokich, wibrujących, świergocących treli, przyjemny dla ludzkiego ucha; skowronki śpiewają przez cały dzień; lubią krajobrazy rolnicze),
- czajki (pierwotne siedliska, takie jak wilgotne łąki i torfowiska w wyniku osuszania musiały zamienić na tereny rolnicze),
- łabędzie nieme (waga do 23 kg; każde wzbicie się w powietrze i lot to dla łabędzia poważny wysiłek, dlatego latają one rzadko, tylko wtedy, gdy jest to dla nich absolutnie konieczne -poszukiwanie pokarmu, atak dużego drapieżnika; dorosły łabędź niemy może mieć ponad 25 tysięcy piór, z czego około 20 tysięcy znajduje się na szyi),
- dzięcioła czarnego (kucie w drewnie nie tylko przynosi mu pokarm, ale i daje dziuplę do wylęgu; w samodzielnie wykutej, co roku nowej, dziupli, znajdującej się zazwyczaj ponad 8 m nad powierzchnią ziemi, ptaki zakładają gniazdo wysłane fragmentami drewna),
- sarny (liczebność polskiej populacji sarny wynosi około 828 tysięcy osobników),
- kruki (na podstawie badań dowiedziono, że kruki umieją łączyć elementy zdobytej wcześniej wiedzy, by rozwiązać nowy problem; kruki spośród wszystkich ptaków, mają najlepiej rozwinięte fragmenty mózgu odpowiadające za kojarzenie faktów i abstrakcyjne myślenie),
- dzikie kaczki (latają bardzo szybko, do 60 km/h, wywołując lotkami charakterystyczny gwizd, szczególnie krzyżówki; w czasie dłuższego lotu ustawiają się zawsze w klucz lub na linii prostej, skośnie do kierunku lotu; są bardzo ostrożne i trudno jest je podejść blisko na otwartej wodzie),
- zająca szaraka (zające są w stu procentach roślinożerne; piją wodę ze zbiorników sporadycznie, najczęściej wystarcza im rosa z roślin, którymi się żywią),
- dzikie gęsi (żerujące na polu są bardzo ostrożne i czujne; podejście ich na tym żerowisku jest bardzo trudne; nocują na wodzie; gęś jest długowieczna, żyje nawet kilkadziesiąt lat),
- orła bielika (obecnie grozi mu głównie utrata miejsc gniazdowych, spowodowana rekreacyjną zabudową brzegów rzek i jezior oraz kurczeniem się powierzchni starych drzewostanów w pobliżu wód; gniazdo bielika potrzebuje mocnego drzewa jako podstawy),
- szpaki (ich charakterystyczną cechą są wybitne zdolności naśladowania różnych odgłosów, w tym ludzkiej mowy i dźwięków wydawanych przez maszyny np. dźwięk alarmu samochodowego).
W słoneczną niedzielę, 27 marca 2011 r. doliną strumienia Pełki szli, m.in. orła bielika, żurawie, dzięcioła czarnego widzieli, nad jeziorem Pełko byli, tropy dzikich zwierząt odczytywali: Zbigniew Sienkiewicz, Robert Sołdyński, Andrzej Sołdyński i Andrzej Malinowski.

Wyświetl większą mapę

Strumień – mały naturalny ciek wodny, zazwyczaj uchodzący do rzeki. Strumienie płyną w terenie o różnicowanej rzeźbie, w wąskim, płytkim korycie o niewielkim spadku i zlewni na ogół nieprzekraczającej 20 km2.
Zlewnia - jest to całość obszaru, z którego wody spływają do danej rzeki (jeziora, bagna itp.) lub jej fragmentu.
Regulacja rzeki, strumienia – zabiegi techniczne, których celem jest m.in. dostosowanie rzeki czy strumienia do określonych potrzeb gospodarczych, w rolnictwie – regulacja poziomu wody gruntowej w dolinie.
Meander (zakole) - forma związana z krętym przebiegiem koryta rzeki, tworzącym zakręty, pętle i nawroty.

Andrzej Malinowski (LOT Ziemi Oleckiej)

Czekaj... program LightBox poprawnie działa po wczytaniu się wszystkich miniaturek. Do nawigacji służą przyciski rozmieszczone u góry po obu stronach fotografii oraz na dole.